سفارش تبلیغ
صبا

حضرت عشق جل جلاله
 

تقریبا در همه انقلاب ها به مرور زمان، فاصله ای معنادار بین آرمان های اولیه انقلابیون و عملکرد مدیران بعدی رخ می نماید. شاید برای خیلی از شیعیان این مساله تعجب آور باشد که بگوییم اگرچه تشیع به طور کلی سعی در حفظ آرمان های خود داشته است اما ابتدای شکلگیری تشیع که پس از وفات پیامبر اسلام(ص) رخ داد در واقع اینگونه بود که انسان هایی ولایتمدار و ظلم ستیز در مقابل پیرمردهای سیاست و ... که عموم جامعه با آنها بود ایستادند. این افراد را اگر با نسل های بعدی تشیع مقایسه کنیم اگرچه کم؛ اما دیده می شوند گروه ها و افرادی که به اسم تشیع در مقابل ولایت ایستادند و ظلم ستیزی را فراموش کردند.

نمونه دیگر، جدال اخباری و اصولی در میان علمای شیعه است. اخباریان، گروهی از علمای شیعه هستند که به روایات، توجه زیاد از حد داشتند و در مقابل عقلگرایان قد علم کردند و دوره اوج حضورشان حدود قرن 10 تا 12 قمری بود که با روی کار آمدن عقل گرایانی چون وحید بهبهانی به انزوا کشیده شدند. امروز با وجود اینکه حوزه علمیه شیعه داعیه دار تداوم راه عقلگرایان است، اما در موارد متعدد عملا به روش اخباریان عمل می کند.

همین تغییر در بستر زمان، در مورد انقلاب 57 مردم ایران به رهبری حضرت امام(ره) نیز رخ داده است.

با توجه در بیانات امامین خمینی و خامنه ای، نمی گوییم انقلاب به انحراف کشیده شده است اما می توان گفت به سمت انحراف، منحرف شده است! خوی کوخ نشینی، نوکر مردم بودن، عدالت محوری، انقلابی گری، با مفاهیمی چون کاخ نشینی، مدیر و رئیس، سودگرایی و دیپلمات مآبی، عوض شده است. بازگرداندن انقلاب به مفاهیم ارزشی اش نیاز به انقلاب دارد. البته انقلابی در بستر جمهوری اسلامی و نه خارج از آن. در واقع منظور این است که اشخاصی که گفتمان امام را زنده می کنند در پست های کلیدی یعنی رئیس جمهوری و ریاست مجلس و ... قرار گیرند. البته انقلابی گری به همراه عقلانیت؛ نه آنچه به عنوان انقلابی گری و گاها بدون عقلانیت در برخی دوره ها اجرا شده.

خلاصه اینکه هر انقلابی نیاز به انقلاب دارد. حال اگر سیستم انقلاب به نحوی باشد که بتوان در بستر خودش انقلاب کرد و آنرا به مسیر اصلی که از آن منحرف شده هدایت نمود، کار آسانتر است و نشان دهنده پویایی سیستم و مستحکم بودن اصول آن است؛ و الا نیاز است کل شاکله از هم پاشیده شود و طرحی نو در اندازیم که البته انقلاب اسلامی ما مصداق مورد اول است. چرا که هم در آن به نظر مردم اهمیت داده می شود و مسئولین با انتخابات مسئول می شوند و هم وجود رهبری باعث شده به رغم عملکرد غیر انقلابی برخی مسئولین، همچنان بر اصول انقلاب تاکید شود و مردم با توجه به این دو عامل مهم می توانند انقلاب را در انتخابات های آتی به مسیر خود باز گردانند؛ به لطف حضرت حق جل جلاله.

امام امت

امام خمینی(ره):

آن روزی که رئیس‌جمهور ما خدای نخواسته ازآن خوی کوخ‌نشینی بیرون برود و به کاخ‌نشینی توجه بکند، آن روز است که انحطاط برای خود و برای کسانی که با او تماس دارند، پیدامی‌شود.

آن روزی که مجلسیان خوی کاخ‌نشینی پیداکنند - خدای نخواسته - و از این خوی ارزنده کوخ‌ نشینی بیرون بروندآنروز است که ما برای این کشور باید فاتحه بخوانیم.


[ چهارشنبه 94/11/21 ] [ 5:32 عصر ] [ محمدحسین بلاغی ] [ نظر ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

موضوعات وب
لینک دوستان
امکانات وب


بازدید امروز: 10
بازدید دیروز: 53
کل بازدیدها: 106790





Powered by WebGozar